Wat heeft deze regering in petto voor werkzoekende en afstuderende jongeren?
Ook wie afstudeert of werkloos is deelt in de klappen. Dit betekenen de structurele aanpassingen voor jou.
Ik blijf langer bij mijn ouders wonen
De wachttijd, de periode die volgt op het einde van de studies en de inschrijving als werkzoekende tot het ogenblik waarop men zijn eerste uitkering ontvangt, wordt nu “beroepsinschakelingstijd" en gaat van 9 naar 12 maanden.
Tijdens die periode en vanaf de eerste maand inschrijving als werkzoekende moet ik het bewijs leveren dat ik actief naar een job zoekt. Dit zal om de vier maanden gecontroleerd worden. Worden mijn inspanningen als onvoldoende beschouwd, dan verlies ik het recht op een wachtuitkering.
Ook als ik een wachtuitkering ontvang, zullen de controles voortgezet worden.
Bij een negatieve beoordeling wordt de uitkering gedurende zes maanden geschorst.
De wachtuitkering wordt beperkt tot 3 jaar, maar die termijn kan verlengd worden als men in de afgelopen twee jaar 156 dagen gewerkt heeft.
Na de leeftijd van 33 jaar is er geen wachtuitkering meer.
Indien je dus veel tijdelijke of interim-jobs op een rij hebt en altijd net niet voldoende gewerkte dagen kan voorleggen voor een volwaardige werkloosheidsuitkering, kan je na je 33ste ook niet meer terugvallen op de veel lagere wachtuitkering.
Je bent werkloos?
De werklozen worden gestraft omdat ze geen job vinden. Voor het ABVV is dat onaanvaardbaar vermits er 5x zoveel werklozen zijn als dat er beschikbare jobs zijn.
De uitkeringen worden steeds lager. Voor langdurige werklozen zouden de uitkeringen vanaf 1 juli 2012 om de drie maanden verlaagd worden.
Het begrip passende betrekking wordt aangepast: voortaan kan ik geen job meer weigeren als ik op minder dan 60 km van dat werk woon. Een passende betrekking weigeren wordt aangepast in functie van de leeftijd en de loopbaan.
De werkloosheidsperiodes tellen mee voor de berekening van het pensioen, maar als je in de “derde periode" zit, worden zij nog slechts gelijkgesteld op basis van het minimumrecht en niet langer op basis van mijn laatst verdiende loon. Daardoor wordt mijn toekomstig pensioen lager, en hoe langer ik werkloos ben hoe lager het zal zijn.
Voor het ABVV organiseert de nieuwe regering zo de armoede en verschuift ze het probleem enkel naar de gemeenten. Werklozen die minder of geen uitkering meer krijgen en eht financieel moeilijk krijgen, moeten immers naar het OCMW van de gemeente waar ze wonen om een leefloon. De “kost” voor de overheid om mensen dus van een leefbaar inkomen te voorzien wordt gewoon verplaatst van de Federale overheid naar de gemeente.
Deze maatregelen gaan de gemeenten meer geld kosten dus gaan zij hun belastingen optrekken en zo betaalt iedereen toch nog mee, uiteindelijk voor de fouten van de banken.